ගුරු සිත නොරි දවා
වේලාව නොවර දවා
බැති පෙම් උප දවා
අකුරු උගනී කුමරු සො ඳවා
- රාහුල හාමුදුරුවන්ගේ කාව්යයසේකරය
රාහුල හාමුදුරුවන් අද හිටියා නම් මෙම කවිය ලියාවිද කියා කියන්න මම දන්නේ නැත.සාමාන්යයෙන් බහුතරයක් දුවලා පුතාලට නම් වටහා ගන්නවත් බැරි දෙයක් බවට දිනපතා පත්වෙමින් තියෙන ළමා කාලයේ තමංගේ යුතුකම මොකද්ද කියා කියලා කියලා මටම දැං එපා වෙලා ඇත්තෙමි.නමුත් සියළු දෙනාට එක දෙයක් කියමි.අපගේ බසට,දෙමාපිය බසට නොනැමෙන ඔබ කොහේ යන්නේ දැයි ඔබ නොදැන ගත්තාට අපි දනිමු.නමුත් ගුරුවරුන් ලෙස අප අසරණ වී ඇති බව පමණක් මතක් කරමි.
පෙකණිය නොද ක්වා
සළු ඇඳ බොලට ද ක්වා
නොපන් තන සක්වා
සිනා නොමසෙන් දසන් ද ක්වා
- කාව්යසේකරයේ කවියක්
මේ අවවාද අද කාලෙ දුවලට තියා අම්මලාටවත් වැටහේවි දැයි සැක කරමි.හැබැයි එක දවසක් එනවා ඔය හැම දේම තේරෙන.එදාට අස්සයා ඉස්තාලේ නැති බව පමනක් ලියා තියන්නෙමි.
batuwangalamahavidyalaya posted this entry on Wednesday, December 16th, 2009 at 11:54 am.
Posted in the category About
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.
You can leave a response, or trackback from your own site.
Posting your comment.
Leave a Reply